Op dinsdag 10 februari trokken ABVV en ACV door Antwerpen voor een provinciale actiedag tegen de besparingsplannen van de zogenoemde “Arizona-regering”. De vakbonden willen een krachtig signaal geven dat werknemers niet opnieuw de rekening zullen betalen van maatregelen die loon- en arbeidsvoorwaarden onder druk zetten. In de marge van de actie lichtte ABVV-voorzitter Bert Engelaar toe waarom hij bewust naar Antwerpen afzakte. “Antwerpen komt vaak naar ons in Brussel,” klonk het, “dus is het mijn taak ook hier aanwezig te zijn wanneer er actie gevoerd wordt.” De boodschap was helder: protest tegen een beleid dat volgens hem de welvaart verkeerd voorstelt én verkeerd verdeelt. Engelaar verwees daarbij naar Bart De Wever en diens recente boek over welvaart. Vanuit zijn perspectief, zei Engelaar, wordt welvaart niet “gecreëerd” door een kleine groep machtigen of rijken, maar door de mensen op straat: arbeiders, bedienden en publieke werknemers die de samenleving dagelijks draaiende houden. “En toch,” stelde hij, “krijgen die mensen geen cadeaus van die regering.”

“Nog eens 3 tot 4 miljard besparen”

Volgens Engelaar kondigt de regering nieuwe besparingsrondes aan van “drie tot vier miljard” extra. Na eerdere ingrepen zoals discussie over indexering en btw-verhogingen, waarschuwde hij dat de volgende maatregel opnieuw op de kap van werknemers kan terechtkomen. “Onze stem laten horen is geen hobby, het is de enige keuze,” benadrukte hij. “Aan tafel nodigen ze ons niet uit.”

Vooruitblik: 12 februari, 8 maart en 12 maart

De Antwerpse actiedag past volgens Engelaar in een bredere actiekalender. Hij kondigde aan dat er op 12 februari een gelijkaardige actie in Brussel volgt, op een dag waarop ook de Klimaatcoalitie mobiliseert. Daarna verschuift de focus naar 8 maart, Internationale Vrouwendag. Engelaar legde expliciet de link met de sociale impact van het beleid: vooral vrouwen en deeltijdse werknemers zouden onevenredig hard geraakt worden. Daarom riep hij op om ook die dag massaal aanwezig te zijn in Brussel. Het “topmoment”, zoals hij het noemde, volgt op 12 maart: een grote nationale manifestatie in Brussel. Engelaar mikt op een brede opkomst “van alle sectoren”: arbeiders en bedienden, ambtenaren, en ook spoorpersoneel. “Iedereen moet in Brussel aanwezig zijn,” klonk het. “We hebben die steun nodig om de regering van gedachten te doen veranderen.”

Met de reeks acties willen de vakbonden niet alleen druk zetten, maar ook duidelijk maken dat verdere aantasting van loon- en arbeidsvoorwaarden geen automatisme mag worden. De inzet is volgens Engelaar eenvoudig: wie de welvaart maakt, moet er ook eerlijk in delen.