Brussel – Zondag 11 oktober trokken maar liefst 60.000 demonstranten door de straten van Brussel voor de jaarlijkse nationale klimaatmars. De massale opkomst toont aan dat de roep om een rechtvaardig en ambitieus klimaatbeleid luider klinkt dan ooit. Met de leuze ‘samen breken we los van fossiele energie’ eisen de deelnemers dat de politiek nu eindelijk structurele actie onderneemt.
De manifestatie werd georganiseerd door de Klimaatcoalitie, een brede paraplu van ngo’s, vakbonden, jeugdverenigingen en burgerbewegingen. Na een zomer die opnieuw gekenmerkt werd door extreme recordtemperaturen, bosbranden en verwoestende klimaatrampen, is de urgentie voor de betogers overduidelijk. Volgens de organisatie is het inmiddels “vijf na twaalf” en mag de noodzakelijke transitie naar een klimaatneutrale samenleving de bestaande ongelijkheden in de maatschappij niet vergroten.
Tussen de vele tienduizenden bezorgde burgers – van luidruchtige jeugdbewegingen tot actievoerende wetenschappers en grootouders – klonk een oprechte en diepe verontwaardiging. Die onvrede en wil tot verandering was ook duidelijk te horen bij een van de Franstalige deelnemers op de mars: “De reden van mijn aanwezigheid is gewoon om op te komen voor het klimaat. Momenteel wil de hele wereld echt dat het stabiel is en dat het comfortabel is, zoals de natuur het heeft bedoeld. Als ik het woord neem, is dat gewoon om deze verontwaardiging te tonen.”
Naast de grote macro-economische eisen rond het uitfaseren van fossiele brandstoffen, wezen demonstranten op de straat ook op de meest fundamentele, natuurlijke oplossingen. Een dame vatte het kernachtig samen: “We nemen de CO2… en met de bomen… het is simpel, we hebben bomen nodig. Velen hebben dat nog niet begrepen. Bomen zijn het leven. We mogen geen bomen kappen, we moeten bomen planten.”
De boodschap aan de lokale, federale en Europese regeringen is na deze indrukwekkende zondag ondubbelzinnig: de klimaatcrisis vereist onmiddellijke actie. De 60.000 stemmen in Brussel lieten er geen enkele twijfel over bestaan dat niets doen de maatschappij uiteindelijk veel meer zal kosten dan daadkrachtig ingrijpen.

Beelden: SZ, MV en AD.