Op het festival ManiFiesta was Climaxi, de Vlaamse beweging voor klimaat en sociale rechtvaardigheid, opnieuw prominent aanwezig. Climaxi onderscheidt zich door ecologische strijd nadrukkelijk te koppelen aan werknemers- en burgerbelangen. Niet via abstracte theorieën, maar met concrete grassroots-acties en juridische procedures rond tastbare dossiers zoals betaalbaar openbaar vervoer en chemische vervuiling (PFAS).

Na een zomer vol extreme weersomstandigheden benadrukte boegbeeld Filip De Bodt de noodzaak van blijvende druk op het beleid. Op de vraag of actievoeren onder de huidige regeringen nog zin heeft, was hij duidelijk: “Als je niets doet, walsen ze sowieso over je heen. Met volharding en juridische stappen valt er wél iets te winnen.” Als recent succes noemt hij het dossier rond textielbedrijf Utexbel in Ronse, dat na jarenlange actie tegen PFAS-verontreiniging nu overweegt te verhuizen.

Volgens De Bodt blijven de Vlaamse en federale regeringen ver onder de Europese klimaatdoelstellingen. Hij riep progressieve en linkse krachten dan ook op om interne verdeeldheid achter zich te laten: “Het is logisch dat meningen verschillen, maar op cruciale vlakken moeten we samenwerken om een brede, slagkrachtige oppositiebeweging uit te bouwen.”